Advertisements ad

Catolico: Periódico oficial en Español de la Arquidiócesis de Chicago

Komentarze do czytań mszalnych na niedziele sierpnia 2010

ks. Ryszard Groń

Wniebowzięcie N. M. P.
15 sierpnia

Ap 11,19; 12,1.3-6.10; 1 Kor 15,20-27; Łk 1,39-56

Treść dzisiejszej uroczystości Wniebowzięcia N.M.P. ubogacają czytania ukazujące Maryję w charakterze wiernej służebnicy Pańskiej, rozpoznanej przez jej krewną przyjaciółkę Elżbietę jako Matkę Boga i odbierającą należną cześć od aniołów w niebie. Dostąpiła ona tak wielkiej łaski wzięcia do nieba i zaznania chwały Bożej, nie tylko ze względu na fakt macierzyństwa Bożego, ale również z racji swej wierności Słowu Bożemu i trwaniu przy Bogu w ciągu całego swego życia. Chociaż nie mamy większego wpływu na to, kim się rodzimy, to jednak najważniejsza jest wierność Bogu, bo to ona w rezultacie daje przystęp do nieba. Zacznijmy więc z Maryją wyśpiewywać własnym życiem piękny hymn uwielbienia Boga (Magnifikat) za wielkie dzieła, jakich dokonał w historii ludzkości, w narodzie izraelskim i jakich dokonuje na nas samych.

21. niedziela zwykła
22 sierpnia

Iz 66,18-21; Hbr 12,5-7,11-13; Łk 13,22-30

Ewangelista Łukasz pokazuje Jezusa kroczącego do Jerozolimy, co jest głównym wątkiem całej jego Ewangelii mającej również odbicie w dzisiejszym fragmencie. W drodze do Jerozolimy naucza i przygotowuje swych wyznawców do zrozumienia jego posłania zbawczego, które go czeka na miejscu, kiedy tam dotrze: śmierci na krzyżu dla zbawienia człowieka. Właśnie po to tam idzie pokazując, że droga każdego jego naśladowcy jest podobna: należy przechodzić przez ciasne drzwi i wąską drogę, bo zbawienie wprawdzie możliwe jest dla każdego, co wyraża się w pytaniu: czy tylko nieliczni będą zbawienia? Jednak nie każdy je osiąga, ponieważ nie każdy chce kroczyć drogą Chrystusa i kierować się jego wskazówkami moralno-duchowymi. Tak jak za życia nie będą przyznawali się do nauki Jezusa, tak w przyszłym świecie Jezus nie przyzna się do nich.

22. niedziela zwykła
29 sierpnia

Syr 3,17-18.20.28-29; Hbr 12,18-19.22- 24; Łk 14,1.7-14

Czytania dzisiejszej niedzieli koncentrują się na temacie pokory, najpewniejszej drogi do Boga. Księga Syracha zachęca do mądrości życia poprzez praktykowanie łagodności i prawości, przy zachowaniu koniecznego balansu, który zapewnia pokora: „O ile wielki jesteś, o tyle uniżaj się, a znajdziesz łaskę u Pana. Wielka jest bowiem potęga Pana i przez pokornych bywa chwalony. Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa, albowiem nasienie zła w nim zapuściło korzenie”. Pokora ta wynika z przykładu samego Boga, który jako najpotężniejszy potrafi pokazać swoje łagodne oblicze stworzeniom, już nie mówiąc o Jezusie, który będąc Bogiem, stał się jednym z ludzi, nie gardząc towarzystwem faryzeuszów. Właśnie im, którym nierzadko brakowało tej cnoty, na jednej z proszonych kolacji Jezus dedykuje przypowieść o pierwszych i ostatnich miejscach na uczcie.

23. niedziela zwykła
5 września

Mdr 9,13-19b; Flm 9-10.12-17; Łk 14,25-33

Człowiek wiary, to człowiek budujący swe życie na Bogu, wyciągając z wiary prawidła pozwalające mu zawsze stawiać Boga na pierwszym miejscu. Taka postawa nie tylko świadczy o mądrości każdego wyboru, rozpoznającego zamysł Boga, który ostatecznie pochodzi od Bożego Ducha (I czytanie), ale również o pokorze i dobrym urobieniu duchowym jego naśladowców. Jezus tłumaczy to tłumom, szukającym sposobu na swoje własne życie: „Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem. Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem”. Dalsze dwa przykłady potwierdzają myśl przewodnią budowania życia na Bogu, a nie na koneksjach ludzkich czy nawet rodzinnych: plan budowy wieży przy niewystarczającej ilości pieniędzy, czy zwycięstwa na wojnie przy wybrakowanej liczbie wojska.