Historia parafii świętego Jana Chrzciciela w Harvey rozpoczęła się, kiedy grupa polskich rodzin w kwietniu 1913 roku kupiła działkę budowlaną i przekazała ją Archidiecezji Chicago z intencją wybudowania na niej nowej parafii. W odpowiedzi, już w lipcu 1914 roku, arcybiskup Jakub E. Quigley wyznaczył dzieło zapoczątkowania duszpasterstwa w nowej polskiej parafii księdzu Demetriuszowi Zincowi. W przeciągu kilku miesięcy powstał tam pierwszy drewniany kościół, szkoła oraz budynek mieszkalny dla księdza i sióstr nazaretanek, które niezwłocznie przystąpiły do posługi nauczania. Krótko po tym, podczas epidemii grypy, w wieku 42 lat, zmarł proboszcz parafii. Jego posługę kontynuował przez dwa lata ksiądz Jakub Skrzycki, a później duszpasterstwo przejął na długie lata ksiądz Jan Grembowicz. Jednym z pierwszych projektów, które zostały zrealizowane pod patronatem księdza Jana było wybudowanie repliki Groty Najświętszej Maryi Panny z Lourdes w 1927 roku. Ksiądz Jan umiłował to nabożeństwo podczas swojej pierwszej wizyty w Lourdes gdzie posługiwał jako kapelan wojskowy amerykańskiej piechoty we Francji. Od tamtej pory nabożeństwa majowe i październikowe zwieńczone Mszą św. weszły do normalnego życia parafii.

Po czasach wielkiego kryzysu lat trzydziestych oraz po II wojnie światowej, lata pięćdziesiąte przyniosły większe możliwości inwestycyjne w parafii. Tym razem potrzebny był kościół dla większej liczby parafian, którego budowę w stylu romańskim rozpoczęto jesienią 1957 roku. Dzieło zostało ukończone dwa lata później i poświęcone przez ówczesnego biskupa Hillingera. Zmiany demograficzne przyniosły również przemiany w parafii. Wielu dotychczasowych parafian zaczęło się przesiedlać, więc i sama parafia zmalała liczebnie. Obecny administrator parafii, ksiądz Edward Romański, wytrwale służy małej, ale wieloetnicznej wspólnocie, przez przekazywanie tradycji i wiary oraz przełamywanie wszelakich barier etnicznych.