Prawie każdy przynajmniej raz w życiu widział jakiś film o Dzikim Zachodzie. O tym jak biali zdobywali ognistą ziemię — siłą, lub kupując jej połacie płacąc za nie nieproporcjonalnie niską do ich wartości cenę. Co ma wspólnego Dziki Zachód i parafia św. Gertrudy, której dotyczy niniejszy artykuł? Otóż, to, że mimo iż została ona formalnie zawiązania w 1900 roku, to działania na rzecz utworzenia wspólnoty katolickiej w okolicach Franklin Park sięgają około pięćdziesięciu lat wstecz. Wtedy to po wygranej w 1832 roku wojnie z plemionami indiańskimi pod dowództwem wodza Black Hawka, władze rządzące sprzedawały tamtejsze ziemie za sumę $ 1.25 za akr. To właśnie w tych, jeszcze niespokojnych latach, rozpoczynało się życie młodej wspólnoty.

Katechizm Kościoła Katolickiego w artykule 2179 mówi, iż: „parafia jest określoną wspólnotą wiernych, utworzoną na sposób stały w Kościele partykularnym(...). Jest ona miejscem, gdzie wszyscy wierni mogą się zgromadzić na niedzielną celebrację Eucharystii”. Pierwsza Eucharystia odbyła się w plenerze przy zbiegu ulic Franklin Ave i Calwanger St. Wspólnota potrzebowała stałego miejsca, dlatego też dzieło budowy kościoła zostało zlecone pierwszemu proboszczowi: księdzu M. B. Krugowi. Pod jego nadzorem wybudowana została świątynia, której poświęcenie odbyło się 1 grudnia 1901 roku.

Na przestrzeni lat parafia św. Gertrudy realizowała swą misję poprzez sprawowanie sakramentów świętych, kolejne rozbudowy budynków parafialnych oraz poprzez wychowywanie dzieci i młodzieży. Ważną rolę odgrywały także siostry zakonne i ludzie świeccy, ucząc w szkole podstawowej przy parafii.

Aktualnie, od kilku lat życie wspólnoty skoncentrowane jest na odnowie duchowej. Poprzedni proboszcz parafii, ksiądz Alfred P. Korbo, zaznaczył, że: „przyszłość wzywa nas do odnowy tego, kim jesteśmy teraz, kim z pomocą Bożą możemy się stać oraz jak możemy tego wszystkiego w Chrystusie dokonać”. Ten duchowy program jest realizowany pod kierownictwem aktualnego proboszcza księdza Eryka Czarneckiego.

Ksiądz Eryk odpowiedzialny jest za wspólnotę parafialną, w której wierni posługują się trzema językami: polskim, angielskimi i hiszpańskim, i w której, jak sam zaznacza: „objawia się Chrystus”. Sceptyk zapytałby: co to znaczy, że Pan Jezus się objawia? Czy są na to jakieś dowody? Są. Przede wszystkim parafia jest bogata w przeróżne ruchy o charakterze charyzmatycznym. W poniedziałki spotyka się charytatywna organizacja im. Świętego Wincentego a Paulo; w środy odbywa się Studium Biblijne w języku angielskim; w czwartki parafianie mówiący po hiszpańsku gromadzą się w kole modlitewnym. Popularne wśród parafian są także rekolekcje Cursillo. Świadectwo miłości i jedności przemawia jednak najmocniej. Ruch neokatechumenalny już od kilku lat formuje parafian we wszystkich grupach językowych. W ich formacji kluczową rolę odgrywa rodzina należąca do ruchu, przybyła tu z Polski na misję. Co jakiś czas wszystkie wspólnoty gromadzą się na wspólną celebrację Eucharystii. Wtedy to gołym okiem dostrzegalna jest miłość i jedność członków parafii św. Gertrudy.